ปฐม ภาค ๑ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 285 / 5

ประโยค๒ - พระธีรมปัทโจถูกกวาแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 101 ดัมในราชสกุล ได้ให้แก่กุ่มมโสกผู้มาจากป่า ครั้นทราบ (ว่า) เขาบริโภคแล้ว ถึงความเป็นผู้มิจฉาบง จึงพูดว่า "นายจ่า ฉันทั้ง ๒ เป็นผู้มึือสอ" ขอพักอยู่ใ

บทที่นำเสนอเกี่ยวกับการใช้ชีวิตของตัวละครในเรือนที่เกิดการพูดคุยและการตั้งคำถามเกี่ยวกับความเป็นมิตรในชุมชน สะท้อนความซับซ้อนในความสัมพันธ์ระหว่างนายจ่าและกุ่มมโสก โดยเฉพาะในสถานการณ์ที่มีปัญหาและความ

ประโยค - พระบรมโพธิสมภาร- ภาค 2- หน้าที่ 105 "เจ้าหรือ ? ชื่อภูโมสก." ภูโมสก. ข้แต่สมติทิพ พระเจ้าข้า. พระราชา. เพราะเหตุไร เจ้าจงปิดทรัพย์เป็นอันมากไว้ ใช่ฉอ? ภูโมสก. ทรัพย์ของข้าพระองค์จจักมีแต่ไหน

บทสนทนาระหว่างพระราชาและภูโมสกในเรื่องการดูแลทรัพย์สิน และสถานการณ์ที่ภูโมสกต้องพึ่งพาแหล่งอื่น สะท้อนถึงปัญหาสังคมในยุคนั้น เมื่อพระราชาทรงสั่งให้ภูโมสกเฉลยเกี่ยวกับทรัพย์และเหตุผลที่ทำให้เขาต้องรับจ

ประโยค๒ - พระบริบูรณ์ถูกฉุกเฉลย ภาค ๒ - หน้า ที่ 106 กุมภโมสก. ข้าแต่สมมติเทพ ถ้าสมมติเทพ ทรงเป็นที่พึ่ง ของพระองค์ ก็เป็นการเหมาะดี. พระราชา เป็นได้ซิ ผู้เจริญ ทรัพย์ของย่ำว่าอะไรล่ะ? กุมภโมสก. มี ๕

เนื้อหาว่าด้วยเรื่องราวของกุมภโมสกที่ได้รับการยกย่องในตำแหน่งเศรษฐีโดยพระราชา ท่านได้รับคำสั่งให้รวบรวมทรัพย์สมบัติและมอบให้กับชาวกรุงราชครูฑ เพื่อทำการประชุมหารือเกี่ยวกับการใช้ทรัพย์อย่างเหมาะสม พระ

ประโยค2 - พระจุฬาเทพถูกฉายแวว ภาค 2 - หน้าที่ 107 ในตำแหน่งเศรษฐี (ใช่แต่เท่านั้น) หมอฉันยังให้ดูรึแก่เขาด้วย ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ คนมีปัญญาเห็นปานนี้ หมอฉันไม่เคยเห็น." [คุณธรรมเป็นเหตุเจริญแห่งสุ

ในบทนี้ พระศาสดาได้สอนเกี่ยวกับความสำคัญของการมีชีวิตด้วยธรรมและการทำดี เพื่อความสุขทั้งในโลกนี้และในโลกหน้า โดยชี้ให้เห็นว่าการมีความเพียรและการทำงานที่บริสุทธิ์จะนำมาซึ่งการเจริญเติบโตทางจิตใจและชีว

ประโยค - พระธรรมหัตถุถูกอปเปลีย ภาค 2 - หน้าที่ 108 บทว่า สฏิโต คือ สมุรณ์ด้วยสติ. บทว่า สุจิสมุตะ คือ ประกอบด้วยการงานทั้งหลาย มี การงานทางกายเป็นต้น อันหาไหมมิได้ คือหาความผิดไม่ได้. บทว่า นิสมุภ

เนื้อหาผ่านการวิเคราะห์แนวคิดเกี่ยวกับการกระทำที่มีความสำคัญต่อชีวิต โดยเฉพาะในกรอบของการเป็นผู้ทำงานที่ดี มีจริยธรรม ซึ่งสอนให้เราตระหนักถึงผลที่ตามมาจากการกระทำต่าง ๆ และความสำคัญของการมีสติในการดำเ

ประโยค๒ - พระธัมปทัศนุภาพแปล ภาค ๒ - หน้า ที่ 109 ในกลางจบพระคาถา กุมภาพันธ์ ดำรงอยู่ในโสดาปัตติผล. ชน แม่เหล่านั้นเป็นอันมาก ก็รอรออธิผลทั้งหลาย มีโสดาปัตติผล เป็นต้นแล้ว. เทวนา สำเร็จประโยชน์แก่หาช

ประโยค๒ - พระธัมมปทุตถูกแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 110 ๑๓. เรื่องพระจุฬปินถกะ [๑๑] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระวุ้ง ทรงปรารถพระกระษ ชื่อว่าจุฬาปินถก ครับสาระธรรมเทศนานี้ว่า “อุปาจานบุปผม

พระจุฬปินถกะเป็นหนึ่งในเรื่องราวที่สอดแทรกคำเทศนาอันลึกซึ้งของพระศาสดา ที่ทรงถ่ายทอดผ่านการสอน โดยเฉพาะในบทบาทของเศรษฐีและทาสในพระนครราดกุ้งท์ เรื่องนี้แสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ของตัวละครและการกระทำท

ประโยค - พระรำบปลุซุกแปล ภาค 2 - หน้าที่ 111 นางอัศยความที่กรรแง่เติมนี้ จึงปรึกษากับสามีนั้นว่า "กรรมของฉันถึงความแก่เต็มที่แล้ว, ธรรมดาครอดูบในที่ ซึ่งเหินห่างจากอภิพทพท้อง ย่อมนเป็นเหตุใหความ

เรื่องราวเกี่ยวกับนางอัศยาที่ปรึกษากับสามีเกี่ยวกับการไปสู่เรือนแห่งลูก ซึ่งทั้งคู่มีความวิตกเกี่ยวกับกรรมและอนาคตของชีวิต พวกเขาตัดสินใจที่จะกลับไปแทนที่จะเดินทางต่อไป และมีการตั้งชื่อเด็กที่เกิดในระ

ประโยค๒ - พระธัมปทัตถุภคองแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 112 พึงให้พิสดาร โดยยิ่งอ่อนมีในก่อนนั้นแล [ตั้งชื่อเด็กทั้ง ๒] เพราะเด็กมันก็ดีดในหนทาง มารคาบดำก็ตั้งชื่ออยู่ผู้เกิดก่อนว่า “มหาปันอก.” ตั้งชื่อบุตรผู้เ

ในเนื้อหานี้ประกอบไปด้วยการตั้งชื่อเด็กชายสองคนที่ชื่อมหาปันอกและจูฟันอก แม่ของเด็กทั้งสองได้พูดถึงญาติของตนว่ามีอยู่ในนครราชคฤห์ ในระหว่างการพูดคุย เด็กที่ชื่อมหาปันอกได้ตั้งคำถามเกี่ยวกับญาติของตน ว

ประโยค๒ - พระรัชม์ที่ถูกถอดแปลง ภาค ๒- หน้า 113 ภูธร ดีละ ควรที่เด็กทั้ง ๒ จะพบเห็นตะกูลของตาด้วยอุบายอย่างใดอย่างหนึ่งแท้. [พานุตรทั้ง ๒ ไปตา] ชนทั้ง ๒ ไปถึงพระนครชุกดีลำดับ พักอยู่ในศาลาหลังหนึ่งร

ในเนื้อหานี้เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับเด็กสองคนที่ถูกส่งให้กับคนใช้โดยมารดา ซึ่งได้กล่าวถึงความสำคัญของตระกูลและการอยู่ร่วมกันในสังคม เด็กทั้งสองเติบโตในตระกูลของยาย โดยมีการพูดคุยถึงการรู้จักความจงรักภัก

ประโยค2 - พระธัมม์ทัฬวถูกแปล ภาค 2 - หน้า 114 ท่านเศรษฐีกล่าวว่า "พูดอะไร พ่อ การบวงของเจ้เป็น ความดีแก่ตา ว่าการบวงของคนทั่วทั้งโลก; ถ้าเจ้าถ่อไซร์ ก็ บวชดิ" ดังนี้แล้ว นำเขาไปสำนักพระศาสดา, เมื่อพระ

ในบทนี้ พระเศรษฐีได้พูดถึงการบวชและความดีจากการบวช โดยมีพระศาสดาตรัสถามเกี่ยวกับเด็กที่จะบวช ซึ่งเป็นหลานของข้าราชการ และให้บวชในสำนักของพระองค์ พระเณรได้บรรชาและบรรลุพระอรหัตในภายหลัง เรื่องนี้แสดงคว

ประโยค๒ - พระถังปาฏิหาริย์ฉบับแปล ภาค ๒ - หน้า ที่ 115 ว่า "เด็กเหล่านี้เป็นบุตรของอิคนไหนของท่าน" จะบอกว่า "อนลูกสาวที่หนีไป" ก็ละอาย เพราะฉะนั้น ท่านจึงอนุญาตการ บวดแก่เหล่านัก ๒ นี้โดยง่ายดาย. [จู

ในเนื้อหานี้พูดถึงการที่พระเถระอนุญาตให้จูฟินถอกบวชได้ง่าย ๆ แต่เมื่อเรียนแล้วกลับกลายเป็นคนโง่เนื่องจากกรรมในอดีต โดยเฉพาะการหัวเราะเยาะในช่วงเวลาเรียน ส่งผลให้ไม่สามารถเรียนรู้ต่อไปได้ ซึ่งเป็นภาพสะ

ประโยค1-2 พระปรัชญา - พระบรมปัณฑุบัติถูกอาแปล ภาค 2 - หน้า 116 [อุทิศกถถูกพระพิฆเณศประนาม] ที่นั่น พระมหาปิ่นกก ได้กล่าววะเธอว่า "อุทิศกถก เธอ เป็นคนอาภัพในศาสนานี้ โดย 4 เดือนไม่คาก้าศ

ข้อความนี้กล่าวถึงการสนทนาระหว่างพระมหาปิ่นกถและพระอุทิศกถ ที่กล่าวถึงการศึกษาภายในพระพุทธศาสนาและความรู้สึกของพระอุทิศกถหลังจากถูกขับออกจากสถานที่นั้น พระมหาปิ่นกถได้กล่าวถึงจำนวนภิกษุในสำนักงานของพร

ประโยค๒ - พระฐัมม์ทัณฑ์ฉบับแปล ภาค ๒ - หน้า ที่ 121 แม้ทุกรูป ชื่ออัพยนตก ทั้งนั้น." พระศาสดา ตรัสว่า " ถ้าระนั่น เธองไป. รูปใดเลยก่อนว่่า " ข้ามแล้ว ชื่ออัพยนก," งฉบับนี้ดูนั้นไว้, รูปที่เหลือจักหาย

ในบทนี้ พระศาสดาได้สอนเรื่องการทำอนุโมทนาโดยการให้หมอชีวกทำตามคำสั่ง ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของการมีสติและการประกอบกิจกรรมด้วยความตั้งใจ โดยมีการบรรยายถึงภาพรวมของพระศาสดาและภิกษุที่มาร่วมทำอนุโมท

ประโยค๒ - พระธัมปทัษฏิญาณแปล ภาค ๒ - หน้า 122 ศาสดาว่า "ท่านผู้มีอายุ พระมหาปณิธนก ไม่ทราบอธิบายของพระอุกฟินก จึงไม่สามารถจะให้อธิบายกันได้เดี๋ยวนี้, ไดออกออกวิหาร ด้วยนั้นว่า 'พระรูปนี้ โง่' แต่พระส

เนื้อหานี้พูดถึงการสั่งสอนของพระพุทธเจ้าในเรื่องพระปณิธนกและพระอุกฟินกที่ตัดสินใจอธิบายพระธรรมในช่วงอนุเศษมหาสมาคม โดยจัดลำดับขั้นตอนและหน้าเพื่อการเรียนรู้ ทั้งยังมีการบรรยายถึงความประพฤติของพระพุทธเ

ประโยค๒ - พระธัมมปทุ่งถูกแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 123 สงมักที่จะสนทนา นั่งเงียบ [ทรงร่ำทีถึงอาการของภิกษุบริษัท] พระศาสดา ทรงพิจารณาดูบริษัทด้วยพระทุ่งอ่อนโยน ทรงร่ำว่า "บริษัทนี้ งามยิ่งนี้, การนอนมีอึกด

ในเนื้อหานี้ พระศาสดาได้ทรงพิจารณาความงามของบริษัทภิกษุ โดยมีการพูดคุยเกี่ยวกับธรรมเนียมในการหยิบยกเรื่องขึ้นมาและการให้ความเคารพร้อยพุทธธาระ ภิกษุทั้งหลายได้รับการเรียกให้มานั่งและถามถึงความคิดและเสี

ประโยค₂ - พระธัมม์ปัททุถกฎแปล ภาค ๒ - หน้า ที่ 126 ระหว่างเรือน ๒ หลัง เพื่อคองเข้าเรือนทั้ง ๒ โดยอ้อมโขตดีวกัน. พระราชาทอดพระเนตรเห็นพวกมันแล้ว ได้ทรงแอชุมอยู่ในงา เรือน. ในวงที่พวกมันดูอุณโมงค์บ้านเ

ในบทนี้พระราชาได้ทอดพระเนตรเห็นโจรที่กำลังดูอุณโมงค์ในเรือนของประชาชน โดยพบว่าโจรเหล่านั้นเกิดความกลัวเมื่อได้ยินเสียงของพระราชา หลังจากนั้นพระราชาได้เรียกบูรณคนหนึ่งให้มาเฝ้าเพื่อสอบถามเรื่องโจรที่เข

ประชโยค๒ - พระอินทปัทถุวาตุแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 128 เหงื่อไหลโซมจากหน้าผากของนายภูมามาลาแล้ว เขาเข้าใจ ว่ "ในหลวงทรงทราบเรา" แล้วจึงโยนมีดโกนเสียที่แผ่นดิน แล้ว หมอบราบลงแทบพระบาท [กุลโลบายของพระราชา

ในเนื้อเรื่องนี้ นายภูมามาลาเผชิญหน้ากับพระราชาและทำความเข้าใจถึงการให้อภัย คราวนี้พระราชาทรงทราบถึงการกระทำและอนุญาตให้อภัยแก่ภูมามาลา โดยสั่งให้เสนาบดีออกจากแผ่นดินและให้คุณค่ากับชีวิตที่ได้รับจากอา

ประโยค๒ - พระธรรมปัทถูกอภิลแปล ภาค ๒ - หน้า 130 [พวกภิญญาชมพระอุปัชฌาย์] อีกวันหนึ่ง ภิกษุทั้งหลาย สนทนากันในธรรมสภาว่า “ผู้มี อายุ พระอุปัชฌาย์แม่ไม่สามารถจะเรียกได้ ๔ นับโดย ๔ เดือน ได้ ก็ไม่สะควา

ในบทสนทนาของภิกษุเกี่ยวกับพระอุปัชฌาย์และความสำคัญของความเพียร พระศาสดาได้สอนให้สร้างที่พึ่งด้วยธรรม ๔ ประการ เช่น ความมั่นคง ความไม่ประมาท รวมถึงการฝึกฝนเพื่อเข้าสู่ความรู้แจ้ง ในท้ายที่สุด แนวคิดเหล

ประโยค๒ - พระธีรมาปฏิรูปตอบแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 131 ความเพียร ๑ ด้วยความไม่ประมาท กล่าวคือการไม่อยู่ปราศจาก สติ ๑ ด้วยความระวัง กล่าวคือปฏิสัทธิสีลสี่ ๑ ด้วยความฝึก อินทรีย์ ๑ ถามว่า "พึงทำเกาะเช่นไร

เนื้อหาพูดถึงความเพียรโดยไม่ประมาทและการฝึกอินทรีย์ ในการสร้างที่มั่นคงเพื่อไม่ให้น้ำท่วมทับ ได้มีการอธิบายถึงวิธีการสร้างที่มั่นคงและความหมายของพระอรหัตซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการไม่ถูกน้ำท่วมเช่นกัน มีพ